Niewiarygodne jest jak to szybko

Przecieka Ci przez palce.

Pazurami próbujesz to ratować,

By nie stracić
wszystkiego,

By zachować
choć część,

A los staje przed Tobą

Bezczelnie śmiejąc
Ci się w twarz.

Boże powiedz
czemu tak ?

Przecież
dobrze wiesz,

Że
nie jesteśmy ze stali.

Zawsze biegniemy pod górę .

Życie
to brutal !

Więc stawaj
i broń to co zostało,

Zanim znów dostaniesz

Od życia
w twarz.

Ani widzieć
kłamstw i zdrad

Tej całej
nienawiści  ludzkiej.

Czasem czujemy się
jakby nasze życie

Działo się
bez nas samych,

Tacy wyobcowani.

Wtedy krzyczymy w gniewie,

A w oczach strach.

Boże przecież
wiesz o czym mówię !.

Nie chce tu być

I patrzeć
bezradnie,

Gdy mój świat
znów się zawala.

Nie ma skrótów na łatwiznę,

Zawsze trzeba chronić
to co cenne.

Życie
to brutal !

Więc nie
poddawaj się i walcz,

Zanim znów upadniesz

Przez życie
na deski.